In deze bijdrage wil ik u als ouders graag op de hoogte brengen van de stand van zaken m.b.t. internationalisering en de plannen, die we hebben ontwikkeld als TL. Als u de ontwikkelingen in de TL al wat langer volgt, zal een gedeelte van dit artikel u wellicht bekend voorkomen. Omwille van de nieuwe ouders herhaal ik nog even de nodige informatie.
Ik zit in een schoolbrede werkgroep, die als taak heeft de internationale contacten van onze school met scholen in het buitenland te bevorderen. Wij hebben ons als werkgroep uitgesproken voor een definitie van dit woord, waarbij het moet gaan om contact van leerlingen met leerlingen in een vreemde taal, met een onderwijskundige doelstelling.
Op een contactseminar in Krefeld, een Duitse stad ongeveer een uur over de grens, heb ik zo’n twee jaar terug een veelbelovend contact opgedaan met een docent van de school, waar we voor het seminar te gast waren. Het is docent Stefan Erlenwein, die Natuurkunde en ook Engels geeft. Hij werkt met leerlingen van 15/16 jaar op de Bischöfliche Maria Montessori Schule in Krefeld.
Wij hebben elkaar ook na het seminar via mail en ook daadwerkelijk bezoek verder leren kennen en hebben met elkaar een uitwisseling georganiseerd met een natuurkundig project. Ook onze docent natuurkunde, Gerard Baan, heeft daarin meegedacht.
Uitwisseling Amersfoort - Krefeld
Zo kwam het dat op een goede maandag in juni een bus uit Krefeld stopte voor de school aan de Arnhemseweg met toch al wat bekende gezichten voor de ramen van de bus. Van tevoren hadden de 28 leerlingen uit Krefeld al zogenaamde Steckbriefe gestuurd, waarin ze zich voorstelden. Deze Steckbriefe hingen al een tijdje in het leerwerkhuis van TL3. En zo begon een zeer geslaagde week. Aan onze kant namen 19 leerling deel aan de uitwisseling, waarvan de ouders bereid waren één of zelfs twee Duitse gasten in hun huis welkom te heten. TL3-ers lopen aan het eind van het jaar stage bij een zelfgekozen werksituatie. Wie mee deed aan het uitwisselingsproject ging daarna nog twee weken op stage en de rest van TL3 ging drie weken. Ik zou u graag het complete verslag van de Amersfoortweek laten lezen, maar moet me omwille van de ruimte beperken tot een gedeelte ervan:
Op vrijdag hebben we afscheid genomen en elkaar een bord vol goede herinneringen meegegeven: we schreven bij elkaar op een kartonnen bordje, dat ieder op de rug kreeg gehangen, een compliment of een goede herinnering op. Na een hartelijk afscheid, onder veler tranen, reed de bus de Arnhemseweg weer af richting snelweg en bleven we met een wat leeg gevoel achter, nu al uitziend naar oktober, als we met elkaar naar Krefeld hopen af te reizen. En op de vraag of je een ander aan zou raden mee te doen aan zo’n uitwisseling waren de reacties glashelder: jazeker! (“supervet”, “een grote uitdaging”, “ik had het nooit willen missen”, “viel Spaß”, “auf jeden Fall”).
Ik ben zelf erg blij en God dankbaar met hoe het allemaal in grote lijnen verlopen is. Qua organisatie liep het allemaal erg lekker en het is bijna te verwachten, dat in de loop van de (vermoeiende!) week scheurtjes ontstaan in het oppervlak van je uiterste best willen doen voor de ander….
Leerzaam ook, om je eigen schoolsituatie eens door de ogen van een ander te zien: ik eindig met een paar losse opmerkingen, die, naast alle geuite tevredenheid en relativering van verschillen, ook soms weer een opdracht voor de toekomst inhouden: op de vraag wat je geleerd hebt deze week blijken toch ook Nederlandse scheldwoorden en grove uitdrukkingen hun aantrekkingskracht te hebben…
Andere uitspraken die me opvielen: “andere Beziehung zu den Eltern”, “die Holländer sind offener und einladender als die Deutschen”, “viele rauchen“, “besonders die Mädchen sind kontaktfreudiger“, “es scheint so, als wären die meisten holländischen Schüler nicht wirklich in Religion interessiert“ …
Kortom, een uitwisseling is leuk, maar ook zinvol, wellicht nog wel het meest helder geformuleerd in deze uitspraak van een deelnemer: “ik heb geleerd, dat Duitsers ook mensen zijn…”.
Krefeldweek
De week na de herfstvakantie was het eindelijk zover: we gingen met de bus naar Krefeld om daar een week samen door te brengen op school en in gastgezinnen. In de tussentijd hadden de projectgroepjes wat contact gehouden via mail, ICQ en ook eTwinning. eTwinning is een Europese organisatie, die internationale contacten via Internet stimuleert en gratis webruimte beschikbaar stelt aan een schoolpartnerschap van twee (of meer) scholen uit verschillende landen. Op de zogenaamde Twinspace wisselden de gemengde projectgroepjes zo ook filmpjes op van samen gekozen sportbewegingen uit, in het kader van het natuurkundeproject.
Na een hartelijk weerzien werden we door de Schuldirektor welkom geheten en lieten we onze welkomstpowerpoint zien, waarin we met beeld en geluid duidelijk maakten dat we erg genoten hadden van de Amersfoortweek en erg veel zin hadden in deze week in Krefeld.
We trokken met elkaar de stad in en maakten een zogenaamde Stadtralley met bus en fiets en verkenden m.n. het centrum te voet.
Deze tocht met opdrachten was helemaal door de leerlingen uit Krefeld bedacht en uitgezet. Moe, maar voldaan keerden we op school terug en ontmoetten de gastouders, voor zover die wat verder weg woonden van de school. Een flink aantal leerlingen woont namelijk op loopafstand van de school, een nieuwe ervaring voor sommige van onze leerlingen, die dagelijks grote afstanden afleggen.
De volgende dag ontmoetten we elkaar weer op school om daar in gemengde groepen aan de gang te gaan met allerlei opdrachten. We vergeleken het leven in Amersfoort en Krefeld, maakten gedichten, waarin soms drie talen voorkwamen (de voertaal bij de leerlingen onderling was veelal Engels!) en genoten van een sportieve ontmoeting. Ondertussen hoorden we de verhalen van het feestje van de avond ervoor, waar vrijwel alle deelnemers waren uitgenodigd in een enorm huis met een kelder, die qua oppervlakte vergelijkbaar was met ons instructielokaal op school…..
De in Amersfoort begonnen traditie om in het uitwisselingsprogramma een dagexcursie op te nemen (naar Amsterdam, waar we het NEMO museum en het naastgelegen VOC-schip hebben bezocht en van vrije tijd hebben genoten) vond in Krefeld zijn vervolg. We reisden met de trein naar Köln, bezochten de wereldberoemde Kölner Dom, waarbij sommigen zelfs de uitdaging aangingen om de toren te beklimmen. Ook bezochten we het Sportmuseum. In de periode van vrije tijd daarna, kregen de leerlingen de opdracht om korte interviews te houden met voorbijgangers. Ze stelden vragen over het beeld dat deze mensen van Nederland hadden. Sommige leerlingen vonden Keulen zo indrukwekkend dat ze deze opdracht helemaal vergaten uit te voeren ……
De volgende dag stond in het teken van het maken van presentaties over het natuurkundeproject, het uitvoeren van videoanalyses op de sportvideofilmpjes om zo natuurkundige grootheden als snelheid en versnelling te kunnen berekenen. Door computerproblemen kwam dit overigens minder uit de verf dan gewenst. Verder maakten we presentaties over de dag naar Köln, de uitslagen van de gehouden interviews en de gedichten. Deze presentaties hebben we ’s avonds laten zien en gepresenteerd aan de gastouders, die we daarvoor uitgenodigd hadden. De gastouders namen allerlei lekkers mee, dat ze thuis hadden klaargemaakt en zo werd het een gezellige avond.
Op vrijdag keken we tevreden terug op een geslaagde week, beschreven elkaars “herinneringsshirts” en namen weer tevreden afscheid, veelal vol plannen om op eigen initiatief de contacten te onderhouden.
Terugblik
Een paar indrukken van de evaluatie onder de Nederlandse gastouders en leerlingen wil ik u niet onthouden.
Op de vraag: Zou u andere toekomstige ouders aanraden mee te doen aan een uitwisseling? Waarom wel/niet?
“Ja, ik zou het wel aanraden. Zowel voor de jongere als de ouders is het een goede leerschool met name als het gaat om een andere cultuur en taal.”
“Jazeker. Het is vormend voor je kind. En het is leuk om als gezin een buitenlands kind te ontvangen. Overigens is het wel apart om je kind bijna een week naar het buitenland te laten gaan.”
De deelnemende leerlingen:
“Ja, ik zou het zeker aanraden, gewoon dat je ook naar Duitsland mag.”
“Ja, het is leerzaam en leuk!”
“Jazeker, gewoon vertellen wat je eigen ervaringen zijn.”
Welke indruk heeft u van de (on)zin van een uitwisselingsproject op basis van de verhalen van uw kind?
“Heel leerzaam en voor herhaling vatbaar. Goed om eens in ander gezin/land te zijn met andere gewoontes, verruimt je blik. Haalt ook vooroordelen t.o.v. Duitsers weg. Stimuleert ook nadenken over christen zijn in het omgang met anders gelovigen. Iets meer inhoudelijke voorbereiding misschien wel nodig, als er naast de taal/cultuur nog wat geleerd moet worden. Dan moet je dat misschien wat eenvoudig houden.“
“Uitermate zinvol: Het helpt vooroordelen weg te nemen over andere culturen. Ze leren versneld hun talen te spreken (meer Engels dan Duits weliswaar). Ze zien het nut in van talenkennis. Goede voorbereiding op de toekomst.”
Tenslotte de vraag aan deelnemende leerlingen: Wat heb je geleerd?
“Duits praten. Het is goed voor je zelfvertrouwen.”
“Met andere mensen jezelf een beetje moeten redden, een band opbouwen.”
“Respect te hebben voor mensen uit het buitenland.”
Uiteraard zijn er altijd verbeterpunten te noemen en die zijn ook genoemd en daarmee dus onderdelen, die we een volgende keer anders zouden doen, maar al met al gaven de deelnemende TL-ers voor de complete uitwisseling gemiddeld tussen de 8 en de 9 op een schaal van 1 tot 10!
Een volgende keer?
Jazeker, we hebben alweer plannen voor een volgende uitwisseling rond de zomer van het jaar 2009. De huidige TL4 leerlingen zijn dan, als het goed is, geslaagd, dus voor deze nieuwe uitwisseling worden de huidige TL3-ers van harte uitgenodigd! Ook in Duitsland gaat het dan om een nieuwe negende (!) klas en een andere enthousiaste collega.
En zo hopen we het uitwisselingscontact voort te zetten als de Here het wil!
Maar daarover een volgende keer meer ….
Heeft u vragen/opmerkingen, mailt u gerust naar jgroorda@guido.nl .
Namens de werkgroep Internationalisering en team TL,
Hans Roorda
